Begin 2026 maakte Het Maanderzand de overstap van PREZO VVT naar het du-co porgramma. Ellen Delnooz, adviseur Kwaliteit & Veiligheid, vertelt enthousiast waarom de organisatie koos voor dit vernieuwde programma en hoe zij de eerste audit hebben ervaren.
“Toen ons PREZO-keurmerk vorig jaar afliep, stelde ik mezelf de vraag hoe Het Maanderzand verder wilde met kwaliteitstoetsing. PREZO was jarenlang een waardevol instrument geweest, maar inmiddels lag er met du-co een volledig vernieuwd programma als opvolger. Toen ik me daarin verdiepte en zag hoe de bewoner centraal staat in dit programma, dacht ik direct: Dit is een mooie doorontwikkeling voor onze organisatie. Du-co sluit nog beter aan bij de bouwstenen van ons Generiek Kompas*. Ik heb daarom voorgesteld om over te stappen naar het du-co programma en gelukkig werd die keuze binnen onze organisatie breed gedragen.
* Het Maanderzand gebruikt vijf bouwstenen uit het Generieke Kompas als fundament voor haar zorg.
Wat ons vooral aanspreekt, is dat du-co kijkt hoe je als organisatie niet alleen goede zorg kan bieden, maar ook het welzijn van de bewoner centraal kan zetten. Het gaat niet om systemen, protocollen of financiering, maar om de vraag of iemand een goed leven kan leiden.
Bij Het Maanderzand vinden wij dat bewoners hier een fijne en betekenisvolle laatste levensfase mogen beleven. Daarom kijken wij naar wat iemand nodig heeft en waar/of hoe iemand het beste tot zijn recht komt. Daar zit een belangrijke overeenkomst tussen onze organisatie en du-co.
Wat voor mij nieuw was, was de voorbereiding op de audit. Bij PREZO organiseerde ik zelf de gesprekken. Nu regelde auditcoördinator Gerda Pauwels alles en gingen de auditoren veelal zelfstandig de organisatie in. Dat vond ik vooraf best spannend. Je vraagt je toch af wat collega’s gaan vertellen. Maar juist daardoor ontstond een eerlijk en compleet beeld. De auditoren gingen in gesprek met medewerkers, bewoners en naasten en koppelden tussendoor terug waar ze nog aanvullende informatie nodig hadden en wie zij nog meer wilden spreken.
Van collega's hoorde ik dat er vooraf wel wat spanning was, maar dat die snel verdween. De auditoren stelden mensen op hun gemak. Het voelde niet alsof er een checklist werd afgewerkt, maar alsof er echt werd meegedacht. Samen werd onderzocht wat er achter bepaalde keuzes of werkwijzen schuilging. Tegelijkertijd liet de audit zien hoe waardevol een frisse blik van buiten is. Zo viel auditor Yvonne Ossevorth iets op in de werkwijze rondom de sleutel van de opiatenkast, die voor medewerkers al jaren hetzelfde was. Het open gesprek hierover leidde tot het inzicht dat sommige zaken nog beter geregeld kunnen worden.
Dat is precies de kracht van externe toetsing. Hiaten die je zelf niet meer ziet, komen wel naar voren. Zeker omdat auditoren ook bij andere organisaties komen en andere zorgsectoren kennen. Bovendien biedt het programma ruimte om er echt mee aan de slag te gaan. Met een looptijd van vijf jaar en ongeveer anderhalf jaar tussen de audits, is er voldoende tijd om verbeteringen door te voeren en te laten landen in de praktijk. Zo blijft de aandacht waar die hoort: bij goede zorg en welzijn voor bewoners.”
©foto's: Het Maanderzand